Ζωή πέρα από την Ζωή (Μέρος 1)
Έχετε προσέξει πως είναι το βλέμμα
και η έκφραση ενός νεογέννητου; Γιατί υπάρχει μια μαγνητική αύρα που έλκει τον καθένα
γύρω του; Το αθώο, φωτεινό χαμόγελο, τα όμορφα μάτια, τα αγγελικά του μάγουλα, το λαμπερό του μέτωπο,
το στρογγυλό, αγγελικό του πρόσωπο και η απαλή ψιθυριστή του φωνούλα, που κάνουν κάποιον να απορεί πια είναι
η ιδιαίτερη πνευματική ενέργεια που υπάρχει μέσα σ ένα τέτοιο μωρό που
προσπαθεί να μας μιλήσει και να
επικοινωνήσει και μας φέρνει ακόμη και δάκρυα στα μάτια. Μια τέτοια πνευματική ενέργεια
είναι σε μια κατάσταση nirvana ή κατάσταση διαλογισμού
ή συνειδητότητας ψυχής , μια κατάσταση που εμείς οι ενήλικες προσπαθούμε να
καταφέρουμε.
Θα θέλαμε να μοιραστούμε με τους αναγνώστες
μας ότι στην εννεάμηνη κυοφορία της μητέρας , η πνευματική ενέργεια που είχε το
δικό της φυσικό κουστούμι ( σώμα ) πριν, μπήκε μέσα στην μήτρα της μητέρας και υιοθέτησε
το σώμα του φυσικού εμβρύου ( το οποίο ακόμη είναι μισοφτιαγμένο ) σαν δικό της
στον τέταρτο με πέμπτο μήνα. Το θαύμα της
φύσης είναι ότι η πνευματική ενέργεια είχε εκφραστεί σε διαφορετικού είδους καταστάσεις
και σχέσεις και έπαιξε διαφορετικούς ρόλους σαν ενήλικος στην προηγούμενη της ζωή
, στην οποία δεν είχε την συνειδητή επίγνωση της πνευματικής της ταυτότητας και
ήταν στραμμένη περισσότερο στην χονδροειδή ή υλική ύπαρξη, ξαφνικά για λίγο τα
ξέχασε όλα και έγινε ένα πολύ αγνό και αθώο ον και μπήκε στο έμβρυο που υπήρχε στην κοιλιά της
μητέρας, ένα ον αποκομμένο από τον
φυσικό κόσμο, χωρίς σκέψεις, όπως όταν είναι κάποιος σε κατάσταση διαλογισμού –
εδώ λέγοντας διαλογισμό εννοούμε μια κατάσταση επίγνωσης του εαυτού ή
συνειδητότητας ψυχής, όχι συνειδητότητας σώματος. Μια κατάσταση όπου έχει ξεχάσει εντελώς την παρελθούσα ζωή και έχει αρχίσει να υιοθετεί το καινούργιο περιβάλλον μέσα στη μήτρα της μητέρας.
Από την μια πλευρά
το φυσικό της σώμα συνεχίζει να παίρνει στήριξη από την φυσική μητέρα και από την
άλλη οι κραδασμοί της πνευματικής της ενέργειας ,βοηθάν το φυσικό της σώμα να αναπτυχθεί.
Όπως είναι η προσωπικότητας της πνευματικής ενέργειας, έτσι είναι και η ενέργεια που εκπέμπει , έχοντας σαν αποτέλεσμα ένα υγιές ή άρρωστο σώμα. Από την στιγμή που το μωρό γεννηθεί, πολύ λίγα ίχνη συνειδητότητας ή ενθύμησης της παρελθούσας ζωής παραμένουν μέσα στην πνευματική ενέργεια και επειδή μερικές φορές αυτές έρχονται στην επιφάνεια του νου του μωρού, χαμογελάει ή σοβαρεύει ή κλαίει μέσα στον ύπνο του. Αυτές οι αντιδράσεις
εξαρτώνται από το είδος των αναμνήσεων του παρελθόντος.
(Αύριο η συνέχεια ….. )
