Ερχόμαστε με άδεια χέρια και φεύγουμε με άδεια χέρια ( Μέρος 2)

Ερχόμαστε με άδεια χέρια και φεύγουμε με άδεια χέρια ( Μέρος 2)

Συνεχίζοντας το χθεσινό μήνυμα …… , μια ψυχή που δεν προσκολλιέται, είναι ανάλαφρη, φοράει το ρούχο του ρόλου και της υπευθυνότητας της, αλλά όχι πολύ σφιχτά, είναι σταθερά ευτυχισμένη και ευγενική και επικοινωνεί με τους άλλους, αλλά μπορεί να αποσυνδέεται όποτε χρειάζεται. Αυτή είναι η αληθινή ελευθερία. Μια τέτοια ψυχή πάντα χαμογελάει και η επικοινωνία μαζί της είναι ανακουφιστική. Μια τέτοια ψυχή είναι ένας ανέμελος αυτοκράτορας και δίνει μια αίσθηση άνεσης και ελευθερίας στον καθένα και σε ότι αγγίζει ή έρχεται σε επαφή. Αν ακόμη δεν έχετε πειστεί να ζείτε μια ζωή απροσκόλλητη, μπορείτε να ρωτήσετε τον εαυτό σας, θα θέλατε να έρχεστε σε επαφή με κάποιον που του αρέσει να κατέχει ή να προσκολλιέται ή με κάποιον που να μην είναι κτητικός κα προσκολλημένος; Τι είναι αυτό που σας ενθαρρύνει και σας κάνει να νιώθετε άνετα; Η απάντηση είναι ολοφάνερη. 

Από την στιγμή που θα πεισθούμε γι’ αυτήν την ιδέα, θα έχουμε αρκετό θάρρος να προκαλέσουμε τις εσωτερικές πιέσεις, τέτοιες όπως τον παλιό τρόπο σκέψης, τις  πεποιθήσεις, τις εμπειρίες του παρελθόντος και τις εξωτερικές πιέσεις  που εμφανίζονται σαν προκλήσεις στην αληθινή ζωή, την πληροφόρηση που παίρνουμε απ έξω και βεβαίως τους φίλους και τους αγαπημένους που θα προσπαθούν να μας πείσουν να ακολουθήσουμε το αντίθετο μονοπάτι της προσκόλλησης με αιθέριο ή μη αιθέριο τρόπο.  Εκτός από τις εσωτερικές πεποιθήσεις, μέσω του διαλογισμού βιώνουμε ότι είμαστε πνευματικά όντα, πράγμα το οποίο  μας βοηθάει να ανακαλύψουμε το αληθινό και πνευματικό ον που είμαστε, επίσης  μας βοηθάει πάρα πολύ σ αυτήν την διαδικασία και μας δίνει την δύναμη να γίνουμε αυτό. Ο Διαλογισμός μας  βοηθάει να αδειάσουμε τον εαυτό μας από όλα όσα δεν είναι απαραίτητα ή άχρηστα  μέσα μας και μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την ουσία , η οποία είναι πολύτιμη ,με αποτέλεσμα να νιώθουμε γεμάτοι και πλήρεις μέσα μας και να μην έχουμε πια την επιθυμία να κατέχουμε ή να κρατάμε τίποτε φυσικό ή μη φυσικό. Με αποτέλεσμα , πολύ φυσικά, χωρίς πολύ προσπάθεια, να αρχίσουμε να ζούμε την καθημερινή μας ζωή χωρίς εξάρτηση και χωρίς τα δεκανίκια των εξαρτήσεων.

Ερχόμαστε με άδεια χέρια και με άδεια φεύγουμε (Μέρος 1)

Ερχόμαστε με άδεια χέρια και με άδεια φεύγουμε (Μέρος 1)

Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει ότι όχι μόνον όταν ερχόμαστε σ αυτήν την ζωή είμαστε με άδεια χέρια, αλλά όταν βλέπουμε τα πράγματα από μια πιο πλατιά αντίληψη, το ίδιο συμβαίνει και όταν ερχόμαστε σ αυτόν τον κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει όταν αφήνουμε αυτή τη ζωή ή όλο τον κόσμο. Κάθε γέννηση για την ψυχή είναι ένα καινούργιο κεφάλαιο ή μια νέα περίοδος στο ταξίδι της ζωής της.

Ότι έρχεται στα χέρια μας , κάποια μέρα οπωσδήποτε θα φύγει. Ακόμη κι αν κάποιοι θεωρούν αυτή την βασική αλήθεια της ανθρωπότητας σαν μη ρεαλιστική και ασύνδετη με την πρακτική ζωή , η αλήθεια είναι ότι η προσκόλληση ή τάση να κατέχουμε ή να προσκολλιόμαστε είναι μια παραβίαση αυτού του νόμου, η οποία οδηγεί σε μια μορφή φόβου πνευματικής αυτοκτονίας γεμάτης φόβου, επειδή η χαρά και η ικανοποίηση που φαίνεται να προέρχεται απ αυτήν την τάση είναι μόνον πρόσκαιρη και τεχνητή και ανάμεσα σ αυτές τις στιγμές της ευτυχίας, παρεμβαίνει ο φόβος της απώλειας των φυσικών ή μη φυσικών αντικειμένων   που προσπαθούμε να κρατήσουμε και αυτός ο φόβος αρχίζει να μας ελέγχει και νιώθουμε πίεση και δέσμευση. Με αποτέλεσμα, η εσωτερική μας δύναμη και δημιουργικότητα να παραμένουν αναξιοποίητες και ακόμη να αρχίζουν να μειώνονται, χωρίς να το καταλαβαίνουμε συνειδητά. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν μπορούμε να δούμε και να αποδεχτούμε νέες ιδέες, ευκαιρίες και ανθρώπους στην ζωή μας. Ο εσωτερικός μας κόσμος κλείνει και ένα χάος επικρατεί και είναι  πολύ δύσκολο να τις διαχειριστούμε ( Δυνάμεις και δημιουργικότητα) και ταυτόχρονα μέσα μας δημιουργείται αποδυνάμωση και πόνος και όλα αυτά οδηγούν σε εσωτερική αυτοκτονία. Όταν κάποιος σταματήσει την προσκόλληση σε οτιδήποτε, είτε αυτό είναι φυσικό είτε είναι μη φυσικό , δεν γίνεται αδιάφορος ή κρύος, αλλά η συνειδητότητα του απλά αρχίζει να γίνεται πιο πλατιά και λειτουργεί χωρίς περιορισμούς, βάρη και όρια.

(Αύριο η συνέχεια ...)  

Ξεπεράστε τον φόβο της Επικοινωνίας

Όταν μέσα σας πραγματικά υπάρχει  ο φόβος της Επικοινωνίας  για παράδειγμα όταν εμφανίζεται για μια συνέντευξη για εύρεση εργασίας, μπορεί να οφείλεται σε προσωπική ανασφάλεια. Πρέπει να δουλέψετε πάνω σ αυτό για να έχετε μεγαλύτερη ασφάλεια, εμπιστοσύνη και αξιοπιστία. Για να νιώθετε ασφαλείς και γεμάτοι αυτοπεποίθηση όταν επικοινωνείτε και εκφράζεστε χρειάζεστε εξάσκηση και προσπάθεια. Το πιο σημαντικό, για να νιώθετε ασφαλείς σε τέτοιες καταστάσεις, όταν το άτομο που αντιμετωπίζετε είναι σε μια θέση ισχύος, πράγμα είναι να ΄δίνετε αξία στον εαυτό σας. Η αξία στον εαυτό φέρνει ασφάλεια στον εαυτό και αίσθημα αφοβίας . Όταν σε κάποιο του ζητάνε να μιλήσει για την προσωπικότητα του ή για τον χαρακτήρα του, αυτός συνήθως αναφέρεται στις αδυναμίες του .πολύ σπάνια κάποιος αναφέρεται στις δυνάμεις του ή την θετική πλευρά της προσωπικότητας του . Για να συνειδητοποιήσουμε τις δυνάμεις μας χρειάζεται ενδοσκόπηση. Ο Διαλογισμός, που στηρίζεται απόλυτα στην πνευματική κατανόηση  του εαυτού, είναι η πιο απλή μέθοδος για να το πετύχουμε αυτό. Από την στιγμή που καταλάβουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να δώσουμε πολύ αξία στον εαυτό μας. Αν εμείς οι ίδιοι δίνουμε αξία στον εαυτό μας, δεν θα έχει τόσο πολύ σημασία αν κάποιος άλλος μας δίνει ή όχι. Ωστόσο, α δεν είμαστε σε θέση να δίνουμε αξία στον εαυτό μας, μετά θα υπάρχουν αμφιβολίες : * Να δούμε αυτός με δίνει αξία ή με σέβεται; *ίσως αυτή η δουλειά δεν είναι για μένα *ίσως οι τρόποι επικοινωνίας μου δεν είναι πολύ καλοί. Μετά χρειαζόμαστε αναγνώριση και εκτίμηση. Από την στιγμή που δεν τα δίνουμε στον εαυτό  ( επειδή δεν έχουμε καταλάβει τος δυνάμεις μας), εξαρτόμαστε από τους άλλους να το κάνουν αυτό για μας.

Πρέπει να ξέρουμε ότι είμαστε μοναδικοί και ότι είμαστε πολύ άξιοι. Αν το άλλο άτομο δεν μας δίνει αξία αυτό χάνει., χάνει κάτι πολύτιμο.  Αν στηρίξουμε την Αυτοεκτίμηση μας στο ότι « Είμαι μια εξυψωμένη συνειδητότητα» απ αυτήν την επίγνωση τα λόγια και η γλώσσα του σώματος θα γίνουν καθαρά , ασφαλή και σταθερά. Αν μέσα μας, δίνουμε αξία στον εαυτό μας, θα είναι πιο εύκολο και οι άλλοι να μας δίνουν αξία. Από την άλλη, αν δεν αρέσουμε και δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας, θα δημιουργούμε την αντίστοιχη ενέργεια και αυτή θα μας επιστρέφουν οι άλλοι.

Οι τρις ρίζες του Θυμού ( Μέρος 3)

Οι τρις ρίζες του Θυμού ( Μέρος 3)

Είμαστε σε πόλεμο με τον εαυτό όταν αποτυγχάνουμε να κάνουμε τον κόσμο να κάνει ακριβώς αυτό που θέλουμε ή πιστεύουμε ότι έχουμε ρίξει τον εαυτό μας. Ένα παράδειγμα, πολέμου με τον εαυτό είναι- ας υποθέσουμε ότι στέκεστε σε μια σειρά να έρθει η σειρά σας και η αναμονή σας είναι μια ώρα και όταν φτάσει η σειρά σας, ο υπάλληλος ανακοινώσει ότι η υπηρεσία κλείνει. Αναστατώνεστε, αλλά με ποιόν; Ίσως με τον υπάλληλο στην αρχή και μετά με τους άλλους που ήταν στην ουρά και μετά με τον εαυτό σας, που δεν μπορέσατε να φτάσετε έγκαιρα στον .  Πρώτα αποτύχατε να ρωτήσετε κάποιον αρκετά νωρίτερα, πράγμα που θα σας βοηθούσε να φροντίσετε τον χρόνο σας. Δεύτερον αποτύχατε να ελέγξετε τον θυμό σας. Αν και μπορεί εξωτερικά να μην δείχνετε ότι αποτύχατε, μέσα σας το ξέρετε. Επειδή αυτές οι δυο αποτυχίες σας κάνουν να θυμώνετε με τον εαυτό σας. Το μοτίβο της σκέψης που υπάρχει μέσα στο νου σας : αποτυχία σημαίνει απώλεια,  απώλεια σημαίνει λύπη ,η λύπη με κάνει να θυμώνω, καθώς κοιτάτε προς τα έξω για να βρείτε την αιτία του πόνου σας και σ αυτήν την περίπτωση είναι ο υπάλληλος και τα άλλα άτομα στην ουρά ( που θα μπορούσαν να ήξερα την ώρα που έκλινε το κισσέ και θα μπορούσαν να σας το πουν) . Έτσι αποδεικνύετε ότι δικαιολογημένα θυμώνετε μαζί τους. Αλλά βαθιά μέσα σας γνωρίζετε ότι εσείς είστε αυτοί που γεμίσατε λύπη τον εαυτό σας.  

Καθώς ο θυμός φουντώνει μέσα σας, μετά από λίγο βρίσκετε κάποιον άλλον να του επιρρίψετε τον θυμό σας. Βλέπετε ότι έτσι νιώθετε καλύτερα, αλλά αυτό κρατάει για λίγο. Την επόμενη φορά που θα θυμώσετε κάντε τις εξής απλές ερωτήσεις στον θυμό σας : με ποιόν ξεσηκώσατε πόλεμo ; Απάντηση: με τον εαυτό σας. Ποιος είναι αυτός που υποφέρει πιο πολύ; απάντηση: εσείς οι ίδιοι. Και αν ο θυμός σας κατευθύνεται προς τον εαυτό σας για την αποτυχία σας, τότε απλά πείτε στον εαυτό σας, "δεν υπάρχει αποτυχία, μόνο διαφορετικά αποτελέσματα απ αυτά που περίμενα και τα αποτελέσματα δεν μπορούν να είναι ακριβώς όπως εγώ θέλω, περιμένω ή επιθυμώ. Αυτός είναι ο κανόνας στο παιχνίδι της ζωής. "

Οι τρις Ρίζες του Θυμού ( Μέρος 2)

Οι τρις Ρίζες του Θυμού  ( Μέρος 2)

Βρισκόμαστε σ έναν αιθέριο πόλεμο με τον άλλον , όταν αυτός κάνει κάτι που το αντιλαμβανόμαστε σαν λάθος ή κρίνουμε ότι είναι λάθος και ο θυμός μας είναι μια προσπάθεια να αλλάξουμε τα πράγματα ή να πάρουμε εκδίκηση. Αυτή είναι η δεύτερη πεποίθηση ( εχθές αναφέραμε την πρώτη- δείτε στο blog μας) που είναι πολύ βαθιά ριζωμένη μέσα στο υποσυνείδητο των ανθρώπων, ότι όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να κάνουν ακριβώς αυτό που θέλουμε εμείς να κάνουν ή να σκέφτονται αυτό που εμείς θέλουμε να σκέφτονται. Πιθανά οι άνθρωποι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη, ότι είναι αδύνατον να ελέγχουμε τους άλλους και να τους κάνουμε να αλλάξουν. Η έλλειψη επίγνωσης και συνειδητοποίησης αυτής της αλήθειας, την οποία θα συνειδητοποιήσουμε την μια ή την άλλη στιγμή, δεν μας αφήνει να ελευθερωθούμε πολύ εύκολα από τον θυμό. Οι άνθρωποι πάντα θα παίρνουν τις αποφάσεις τους και θα ελέγχουν τις πράξεις τους. Μπορεί οπωσδήποτε να επηρεάζονται, αλλά δεν μπορεί κανείς να τους ελέγχει. Όταν επιθυμούμε έναν συγκεκριμένο τύπο συμπεριφοράς από τους ανθρώπους κι αυτός δεν εκπληρώνεται ή με άλλα λόγια συμβαίνει κάτι αντίθετο με τις πεποιθήσεις που πιο πάνω αναφέραμε, η άμεση αντίδραση μας είναι η πικρία ή η ενόχληση ή η εχθρικότητα , που είναι μορφές θυμού.

Μια από τις σημαντικές στάσεις των « Ιδιαίτερων Ψυχών» είναι η ικανότητα τους να μην έχουν ούτε ίχνος επιθυμίας για εκδίκηση και η ικανότητα τους να συγχωρούν κάποιον που πιθανά με οποιονδήποτε τρόπο να έχει κάνει κάποιο λάθος σε βάρος τους. Όλοι μας αναγνωρίζουμε ότι ένα τέτοιο άτομο, που έχει ελευθερώσει τον εαυτό του εντελώς από κάθε μορφή θυμού, κερδίζει τον σεβασμό και τον βαθύτατο θαυμασμό όλων και ότι όλοι του δίνουμε μέσα στο νου μας, αλλά και σε φυσικό επίπεδο, το μετάλλιο της μεγαλοσύνης; Έτσι αυτό δεν σημαίνει ότι διαισθητικά γνωρίζουμε ότι ο θυμός είναι ένα ανακριβές συναίσθημα και ότι η γαλήνη, οι καλές ευχές και η συγχώρεση είναι τα σωστά αισθήματα που είναι εναρμονισμένα με την βασική φύση του ανθρώπινου πνεύματος;

( Αύριο η συνέχεια ….)

Οι τρις Ρίζες του Θυμού ( Μέρος 1)

Οι τρις Ρίζες του Θυμού ( Μέρος 1)

Κάθε φορά που νιώθουμε ενόχληση, αναστάτωση ή θυμό μέσα μας, αν κοιτάξουμε προσεκτικά θα δούμε ότι  εκείνη την στιγμή κάνουμε έναν πόλεμο μέσα στην συνειδητότητα μας με τρία πράγματα: είτε με κάποιο άλλο άτομο ή με το παρελθόν ή με τον εαυτό μας.  

Όταν ο πόλεμος με το παρελθόν, πάντα έχει να κάνει με κάτι που ήδη έχει συμβεί κι εμείς αντιδράμε  συναισθηματικά προσπαθώντας να το αλλάξουμεat, πράγμα αδύνατον. Οποιαδήποτε σκηνή συνέβη ένα χρόνο πριν, ένα μήνα πριν ή ακόμη και ένα δευτερόλεπτο πριν δεν μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι και να πιστεύουμε ότι μπορούμε .επειδή κρατάμε αυτήν την πίστη υποσυνείδητα. Κάπου κάποτε στο παρελθόν, δημιουργήσαμε την πεποίθηση ότι ο κόσμος και οι καταστάσεις του θα πρέπει να είναι ακριβώς όπως εμείς θέλουμε.  

Όταν η επιθυμία μας σε μια συγκεκριμένη κατάσταση δεν εκπληρώνεται ή όταν με άλλα λόγια συμβαίνει κάτι αντίθετο με αυτήν την πεποίθηση, η άμεση αντίδραση μας είναι θυμός , στις διάφορες μορφές του, κι εμείς προσπαθούμε να αλλάξουμε το ατύχημα που συνέβη αυτό που συνέβη πολύ πολύ καιρό πριν ή ήδη έχε συμβεί

Συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε ένα αναθεωρημένο ατύχημα, με τα λόγια και τις πράξεις που θα θέλαμε να πούμε ή να κάνουμε και ταιριάζουν με την δική μας άποψη και επίσης συνεχίζουμε να προσπαθούμε να εξουδετερώσουμε το περιστατικό ή συνεχίζουμε να μην το αποδεχόμαστε. Αυτό είναι σαν να πολεμάμε με το ατύχημα. Προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό μέσα στο νου μας, επανειλημμένα, ακόμη κι αν καταλαβαίνουμε κάπου βαθιά μέσα μας, ότι αυτό είναι αδύνατον.

(Αύριο η συνέχεια…)

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά ( Μέρος 3)

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά  ( Μέρος 3) 

Τις δυο τελευταίες μέρες αναφερθήκαμε στην διαδικασία επαναφοράς της θετικότητας στον νου όταν αντιμετωπίζουμε μια αρνητική κατάσταση, όπου οι περισσότεροι αντιδράμε αρνητικά, αλλά ο νους μπορεί να εκπαιδευτεί να ανταποκρίνεται με έναν διαφορετικό τρόπο. σήμερα θα εξηγήσουμε αυτήν την διαδικασία με παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι είχατε μια σοβαρή  διαφωνία με τον σύντροφο σας  και χάσατε την ψυχραιμία σας. Εκείνη την ώρα, δεν ήταν μόνο ο νου σας, αλλά και το σώμα σας που ένοιωσαν άβολα – βρεθήκατε σε μια κατάσταση απόλυτου stress. Νιώσατε ξαφνικά την πίεση σας να ανεβαίνει στα ύψη, την καρδιά σας να χτυπάει δυνατά, τα χέρια σας να τρέμουν, το πρόσωπό και τα μάτια σας να κοκκινίζουν. Επί πλέον νιώσατε πόνο.  Είχατε συμπεριφερθεί έτσι πολλές φορές στο παρελθόν και γνωρίζατε τα αποτελέσματα .  Η σχέση πληγώθηκε και η κατάσταση χειροτέρεψε. Αυτό θα μπορούσατε να το αποφύγετε. Υπάρχει λύπη, ενοχή, χαμηλός αυτοσεβασμός και απελπισία  ,επειδή χάσατε τον έλεγχο σας. Επίσης υπάρχει φόβος για το μέλλον σας, όχι απαραίτητα για το μακρινό, επειδή αργά ή γρήγορα τα πράγματα θα τακτοποιηθούν, αλλά για το άμεσο δημιουργείται μια αβεβαιότητα, ιδιαίτερα για το πως θα αντιδράσει ο σύντροφος σας τις επόμενες λίγες ώρες ή μέρες. 

Σ αυτές τις στιγμές της πνευματικής και φυσικής απελπισίας ή κατάθλιψης, ο θυμός μπορεί να ξανάρθει είτε στρεφόμενος προς σας είτε στρεφόμενος προς τον σύντροφο σας, ο οποίος θα συνοδευτεί από τα ίδια αποτελέσματα, χειροτερεύοντας παραπέρα την κατάσταση. Αυτή την στιγμή όπου λείπει η πνευματική σοφία, εσείς πρέπει να θυμίζετε στον εαυτό σας την απλή αλήθεια, ότι είστε μία ψυχή . Ακόμη κι αν είστε παγιδευμένοι μέσα στην δύνη της αρνητικής κατάστασης, χρησιμοποιώντας την διάνοια σας, συνειδητά, αναδύετε μέσα σας , την αληθινή σας επίγνωση ότι είστε ένα λαμπερό σημείο γαλήνιου φωτός στο κέντρο του μετώπου, ανάμεσα απ τα δυο μάτια. Όχι μόνον έχετε την επίγνωση αλλά χρησιμοποιείτε την διάνοια σας για να οραματιστεί ξεκάθαρα την αληθινή, γαλήνια, πνευματική , σαν λαμπερό αστέρι, μορφή σας.  

Αυτές τις στιγμές, μπορείτε να συνδεθείτε με το ρεζερβουάρ της γαλήνης που υπάρχει βαθιά μέσα στην ύπαρξη σας. Ηρεμείτε τον νου σας κρατώντας αυτήν την επίγνωση για λίγες στιγμές. νιώθετε - γνωρίζετε – ότι είστε η γαλήνη. Καθώς αυτή η εμπειρία μεγαλώνει, θα έχει επίδραση σε όλο το φυσικό σας σύστημα. Σιγά, σιγά η σταθερότητα και η γαλήνη θα επανέλθουν στο σώμα καθώς επίσης και στο νου σας.

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά ( Μέρος 2)

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά  ( Μέρος 2) 

Αν πιστεύω ότι απλά είμαι το φυσικό σώμα και ότι οι σκέψεις μου είναι απλά αποτέλεσμα  ηλεκτρικής και χημικής   διαδικασίας που γίνεται στον εγκέφαλο, και όχι ότι είναι κάτι που μπορώ συνειδητά να ελέγξω , τότε χάνω την ευκαιρία να πάρω την ευθύνη για το τι συμβαίνει μέσα στο νου μου. Με το διαλογισμό η διάνοια μου αναγνωρίζει και καταλαβαίνει ότι οι σκέψεις μου είναι δική μου δημιουργία, εμένα της ψυχής και όχι του σώματος και ότι , εγώ η ψυχή , χρησιμοποιώντας την διάνοια μου, η οποία επίσης είναι ένα μέρος της ψυχής, μπορώ να επιλέξω τις σκέψεις μου. 

Όταν αντιληφθώ ότι η φυσική μου κατάσταση είναι να είμαι ο κύριος του νου μου και όχι το να καθοδηγούμε από αυτόν, ή από τον εγκέφαλο, τότε αρχίζω να αναλαμβάνω την ευθύνη για το τι συμβαίνει μέσα στο νου μου. Όταν μέσα από τακτικό διαλογισμό, εξασκούμαι στο ότι είμαι ο κύριος του νου μου , δημιουργώ και βαθαίνω μέσα μου την συνήθεια να έχω θετικές σκέψεις και η συνήθεια μου να δημιουργώ και να αντιδρώ με αρνητικές σκέψεις σε αρνητικές καταστάσεις, αρχίζει να αλλάζει με τον καιρό.

Αρχίζω να ανταποκρίνομαι θετικά ακόμη και σε αρνητικές καταστάσεις. Έτσι, ο διαλογισμός, είναι κατά πολύ μια μεταμορφωτική διαδικασία της συνήθειας να σκέφτομαι αρνητικάI, η οποία μετά έχει θετικά αποτελέσματα στην προσωπικότητα και την συμπεριφορά μου.  

( Αύριο η συνέχεια…)

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά ( Μέρος 1)

Εξασκήστε τον Νου να σκέφτεται θετικά  ( Μέρος 1) 

Ο Διαλογισμός είναι μια ευκαιρία να εκπαιδεύω τον νου μου, τακτικά στην διάρκεια της ημέρας,  να δημιουργεί συνειδητά τις σκέψεις που εγώ θέλω να έχω.  Μέσα στη ζωή, αντιμετωπίζω διάφορα είδη αρνητικότητας και ενοχλητικών καταστάσεων, οι οποίες πρώτα και κύρια επιδρούν στις σκέψεις μου, πριν να εκφραστούν στο πρόσωπο  ή τα λόγια ή τις πράξεις μου.  Καταλαβαίνω μέσα μου ότι σκέψεις ( και σαν αποτέλεσμα η αντίδραση μου σε εξωτερικό επίπεδο) που δημιουργώ εκείνη την στιγμή δεν είναι σωστές.  Θέλα να αποκτήσω μια συνήθεια, να σκέφτομαι μόνο τις σκέψεις που θέλω ή που είναι σωστές, θετικές και δυνατές, ανεξάρτητα τι συμβαίνει.

Έτσι από που να ξεκινήσω; Ο Διαλογισμός είναι το ξεκίνημα. Ο Διαλογισμός είναι η ώρα , όπου  συνειδητά δημιουργώ θετικές σκέψεις. Πιο όφελος μπορώ να έχω από αυτό; Σ αυτές τις λίγες στιγμές, αλλάζω την πολύ παλιά μου συνήθεια ( που δεν περιορίζεται μόνο σ αυτήν την γέννηση) να δημιουργώ ένα λαθεμένο είδος σκέψεων, όποτε αντιμετωπίζω μια κατάσταση που δεν μου αρέσει. Πως το κάνω αυτό; Με την διάνοια μου. Η διάνοια κρατάει τα ινία του νου κα επιλέγει την κατεύθυνση στην οποία θα ταξιδέψει ο νους  Γιατί μπορεί αυτό να συμβεί; Επειδή, στη διάρκεια του διαλογισμού, αναγνωρίζω τον εαυτό μου σαν ψυχή και η διάνοια μου αποδέχεται και απορροφά αυτήν την επίγνωση. Αυτή η πεποίθηση μετά γίνεται το κλειδί για να πάρω την ευθύνη αυτού που συμβαίνει στον νου μου.  

(Αύριο η συνέχεια …)

Το κίνητρο – Η Κινητήρια Δύναμη της Ζωής (Μέρος3)

Το κίνητρο – Η Κινητήρια Δύναμη της Ζωής (Μέρος3)

" Οι προκλήσεις είναι όπως τα μπαχαρικά- στην σωστή ποσότητα βελτιώνουν την γεύση του πιάτου. Πολύ λίγο απ αυτά κάνουν το πιάτο άνοστο, περισσότερο απ ότι πρέπει μπορεί να σας πνίξει. ”

Έχετε παρατηρήσει ότι κάποιοι άνθρωποι ενώ δουλεύουν μόνο λίγες ώρες την μέρα  με το ζόρι ανταπεξέρχονται στις προθεσμίες ή άλλες πιέσεις και ότι  είναι περισσότερο στρεσαρισμένοι και λιγότερο ενθουσιώδεις από εκείνους που δουλεύουν πολλές ώρες για να προλάβουν τις προθεσμίες; Έχετε παρατηρήσει ποτέ δυο ανθρώπους να κάνουν την ίδια δουλειά ή παρόμοια, μέσα στην ίδια προθεσμία; Του ενός τα μαλλιά « σηκώνονται όρθια» από το άγχος και ο άλλος είναι εντελώς ήρεμος και χαλαρός . Κάποιοι άνθρωποι είναι  πρωτοπόροι, τους αρέσουν οι προκλήσεις.  Τους αρέσει να αντιμετωπίζουν προκλήσεις και παθιάζονται μ αυτές. Δουλεύουν σκληρά  για να τις αντιμετωπίσουν και δεν συγκλονίζονται απ αυτές. Τι είναι αυτό που στ’ αλήθεια τους παρακινεί και τους κάνει πετυχημένους; Οι προκλήσεις τους παρακινούν. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν φορές όπου οι ίδιοι άνθρωποι που στο παρελθόν είχαν αντιμετωπίσει με επιτυχία καταστάσεις, να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στο παρόν . Σ αυτές τις περιπτώσεις γίνεται κατανοητό ότι το στρες και η κατάσταση τους επηρέασαν αρνητικά. Γιατί υπάρχει διαφορά ανάμεσα  στους δυο ανθρώπους, γιατί υπάρχει διαφορά από κατάσταση σε κατάσταση και από πρόκληση σε πρόκληση; Η αντίληψη. Έτσι δεν είναι τι κάνουμε ή πότε πρέπει να το κάνουμε , αλλά πως αντιλαμβανόμαστε τα « τι» και τα « πότε» της καθημερινής ζωής που δημιουργούν το στρες μας και επηρεάζουν τον ενθουσιασμό μας  είναι το πως ο καθένας αντιλαμβάνεται αυτό που κάνει και το πιθανό αποτέλεσμα από αυτό . Και η αντίληψη μας στηρίζεται στις πεποιθήσεις μας και αυτές δεν χτίζονται στα γονίδια μας. Όλες οι πεποιθήσεις είναι επίκτητες. Όταν τις αποκτάμε, τις στέλνουμε στο υποσυνείδητο μας  και αυτές μετά ξεπηδάν μέσα από τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα λόγια μας. Το πρόβλημα δεν είναι  το ότι έχουμε πεποιθήσεις αλλά ότι ταυτιζόμαστε με αυτές. Αλλά οι πεποιθήσεις δεν είναι η αλήθεια.  

(Αύριο η συνέχεις ….)

Κίνητρο – Η Κινητήρια δύναμη της Ζωής ( Μέρος 2)

Κίνητρο – Η Κινητήρια δύναμη της Ζωής  ( Μέρος 2) 

Η ζωή μας φέρνει πολλές και διαφορετικές δυσκολίες.  Όλοι μας έχουμε την εμπειρία ότι  μια δύσκολη σχέση  με ένα άτομο μπορεί  να αποδυναμώσει εντελώς τις σκέψεις μας για μέρες και ακόμη και για χρόνια. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε κάποιες τραυματικές εμπειρίες σε κάποια φάση της ζωής μας, συνήθως στο σχολείο ή το Πανεπιστήμιο, να πρέπει να δώσεις απαντήσεις ακόμη και στα πιο μισητά θέματα πράγμα που δημιουργούσε αισθήματα ανησυχίας, αγωνίας και στρες για τις εξετάσεις ακόμη και στις πιο ήρεμες προσωπικότητες. Μια ξαφνική αρρώστια μπορεί να έχει καταστροφικές ικανότητες και να μας κάνει όχι μόνο να νιώθουμε φυσική δυσφορία αλλά επί  πλέον να νιώθουμε αποκαρδιωμένοι, αποθαρρημένοι και λυπημένοι για μέρες μέχρι να υποχωρήσει. Η προθεσμία στην εργασία ή η ξαφνική κατάρρευση της επιχειρηματικής αγοράς είναι τύποι προκλητικών καταστάσεων στο επαγγελματικό μέτωπο. Ένα δύσκολο χαρακτηριστικό προσωπικότητας που εμποδίζει συνεχώς την πρόοδό μας και βλάπτει τις σχέσεις μας είναι ένα παράδειγμα πρόκλησης στο προσωπικό μέτωπο.

Έτσι οι προκλήσεις μπορεί να είναι δυσάρεστες, ακόμη και τρομαχτικές, αλλά είναι και σημαντικές καθώς για να τις ξεπεράσετε, δουλεύετε σκληρότερα με τον εαυτό σας και αυτό σας κάνει πιο αποφασιστικούς και δυνατούς. Αν δεν είστε πνευματικά εξοπλισμένοι να σηκώσετε τέτοιες καταστάσεις, αυτές θα τεστάρουν την εσωτερική σας δύναμη, όταν προκύψουν, και θα είναι απίθανο να σας παρακινήσουν αρκετά για να τις αντιμετωπίσετε. Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν καταστάσεις μπορεί να ανακαλύψουν ότι βρίσκουν απαντήσεις στο πίσω μέρος του μυαλού τους που δεν είχαν αντιληφθεί ότι υπήρχαν . Έτσι , οι προκλήσεις μπορεί να είναι βοηθητικές- αλλά μόνο αν μπορείτε να τις αναστρέψετε σε θετική ενέργεια, μπορείτε να παραμένετε ενθουσιώδεις να τις αντιμετωπίσετε και να  μεταμορφώσετε τις προκλήσεις σε ευλογίες ή δώρα κι έτσι να προχωρήσετε μπροστά και να αποκτήσετε σοφία.  

(  Αύριο η συνέχεια ….)